Soms kan het gebeuren dat tijdens een presentatie in een randprogramma van de Stedelijke raadscommissie terloops een aantal politiek zeer interessante aankondigingen wordt gedaan. Zo ook op maandag 9 januari, toen een presentatie werd gegeven over de overheveling van de begeleiding van kwetsbare mensen van het rijk naar gemeenten. Hierbij gaat het om onder andere de begeleiding van dementerende ouderen, psychische patiënten en verstandelijk gehandicapte jongeren; begeleiding waarvoor gemeenten vanaf 2013 verantwoordelijk zullen zijn. Een flinke operatie, waar veel geld en door de regering opgelegde bezuinigingen mee gemoeid zijn, en die dit jaar intensief voorbereid zal worden.
Tijdens het randprogramma wist wethouder Ed Wallinga terloops te vertellen dat de contracten voor de huishoudelijke hulp met een jaar verlengd worden. Een onderwerp waar juist de PvdA fractie tijdens de behandeling van de programmabegroting in november 2011 vragen over heeft gesteld, met name over de visieontwikkeling op de Huishoudelijke Hulp in 2013 en verder. De PvdA wil namelijk geen herhaling meer van de aanbesteding van de Huishoudelijke Hulp zoals die in 2009 heeft plaatsgevonden.
Bij de programmabegroting heeft fractievoorzitter Laurens van Lier aangegeven dat wij dit jaar in de gemeenteraad willen bespreken hoe de visie op de huishoudelijke hulp eruit komt te zien en hoe de aanbesteding plaats zal vinden. Daar reageerde het college positief op. Daarom dus verbazing over de terloopse opmerking in het randprogramma. Ik wil een open en brede discussie over de huishoudelijke hulp, waarbij we ook kijken naar eerlijke tarieven voor zorgaanbieders, meer keuzevrijheid voor cliënten en slimmere combinaties van huishoudelijke hulp en welzijn. Daarbij is het zogenoemde Hengelose model wat mij betreft een serieuze optie, hoewel samenwerking op Twentse schaal ook grote voordelen kan opleveren. Het is op dit moment nog te vroeg om zo’n afweging te kunnen maken, maar het lijkt mij cruciaal om in 2012 die keuzes daadwerkelijk te gaan maken, zoals afgesproken.
De tweede terloopse opmerking ging over het nieuwe Wmo beleidsplan. Dit is een belangrijk plan waarin voor meerdere jaren wordt afgesproken wat er gaat gebeuren met de Wmo, wat onze ambities zijn en hoe we die gaan halen. Dan hebben we het dus over alle onderdelen die in deze Wet maatschappelijke ondersteuning vallen: van huishoudelijke hulp, woningaanpassingen, individuele voorzieningen, vrouwenopvang tot maatschappelijke opvang en welzijn – waarbij vanaf 2013 ook nog de begeleiding toegevoegd wordt, mogelijk gevolgd door de persoonlijke verzorging.
Hoewel op maandag 16 januari de evaluatie van het vorige vierjarige Wmo beleidsplan op de agenda van de Stedelijke raadscommissie staat, werd in de presentatie al aangekondigd dat in april het nieuwe Wmo beleidsplan zal worden vastgesteld. Waar in de vorige periode meer dan een jaar met de woordvoerders uitgebreid is gediscussieerd over alle details van de Wmo, wordt nu over drie maanden al het nieuwe beleidsplan vastgesteld. Mij lijkt dat niet alleen erg ambitieus qua tijdsplanning, maar ik vraag me ook af of hierin het draagvlak bij gemeenteraad, bewoners en belangengroepen voldoende verankerd is.
Wat mij betreft hoeven we geen herhaling meer van vier jaar geleden, toen alle onderdelen van de Wmo op detailniveau werden besproken. Wel wil ik een politieke discussie over wat wij belangrijk vinden in de Wmo voor de komende vier jaar, zeker nu de gemeentelijke begrotingen onder zware druk staan en ook de budgetten voor zorg en welzijn gekort worden.
De PvdA vindt het belangrijk dat zorgbehoevende inwoners, of het nu ouderen of gehandicapten zijn, meer regie over het eigen leven kunnen voeren, ook waar het gaat om de eigen zorg en voorzieningen. Ook pleiten we voor het bundelen van werkzaamheden bij instellingen, bij voorkeur via intensieve samenwerking op wijk- en buurtniveau. Ongeacht inkomen of persoonlijke achtergrond moet iedereen de zorg en ondersteuning kunnen krijgen die men nodig heeft. Het Wmo beleid moet daar niet alleen op inspelen, maar ook op voortborduren. Dat is minimaal onze insteek bij de discussie over de Wmo voor de komende jaren.