In de vorige blog schreef ik al over de zogenaamde ‘verklaring van geen bedenkingen’, en de bezwaren die onze fractie had om deze bevoegdheid volledig te delegeren aan het College van B&W.
Hoewel het College er is om de dagelijkse gang van zaken in de stad te regelen, vinden wij dat dit moet gebeuren binnen de kaders en hoofdlijnen zoals de gemeenteraad die, in het openbaar en na inspraak, heeft vastgesteld. Dat was dan ook ons grote probleem met dit voorstel, dat aan de orde kwam in de Stedelijke raadscommissie op 21 maart.
Gelukkig bleken wij niet de enige. De voltallige commissie was van mening dat het voorstel te ver ging. Bij een eerdere bespreking in december 2010 was door raadsleden al stevig commentaar geleverd. Daar bleek weinig mee gedaan te zijn.
Bovendien was al gebleken dat in de vorige raadsperiode het zogenoemde ‘projectbesluit’ heel bewust niet gedelegeerd was aan het College. De redenen destijds waren vergelijkbaar met die van nu, en ook verantwoordelijk wethouder Hans van Agteren antwoordde dat er eigenlijk geen goede reden was waarom dit nu ineens wel gedelegeerd zou moeten worden.
Uiteindelijk heb ik voorgesteld om het voorstel terug te trekken, om zo een fiasco in de gemeenteraad voor te zijn. Dat deed de wethouder en hij zegde daarbij een alternatief voorstel toe dat tegemoet komt aan de bezwaren van de gemeenteraad.
Ik vertrouw erop dat het College met een voorstel zal komen dat zowel voldoet aan voorwaarden voor voldoende slagkracht voor het College, als aan de positie en de rol van de gemeenteraad. Alleen zo kunnen we in alle transparantie en openheid belangrijke ruimtelijke besluiten nemen. Dat is ook van groot belang voor inwoners en ondernemers die te maken krijgen met een complexe omgevingsvergunning.
Soms krijg je ook als gemeenteraadslid het gevoel dat er niet goed naar je geluisterd wordt. Dat is bijvoorbeeld het geval bij een voorstel dat op maandag 21 maart aan de orde kwam in de vergadering van de Stedelijke raadscommissie. Het gaat over het aanwijzen van categorieën voor een ‘verklaring van geen bedenkingen’ (vvgb). Read the rest of this entry »
Op maandag 7 maart werd in het randprogramma van de Stedelijke raadscommissie een presentatie gegeven over nieuw afvalbeleid voor de gemeente Enschede. De presentatie begon nog positief met de doelstelling dat de gemeente Enschede afval beter wil gaan scheiden door de huis-aan-huis-inzameling te versterken. Daarbij geldt een aantal uitgangspunten, zoals streven naar minder restafval en geen kostenverhoging voor de burger. Zeer relevante uitgangspunten, omdat in de vorige raadsperiode de invoering van diftar (gedifferentieerde tarieven, dus betalen naar aanbod) gestrand is op de flinke kostenstijging die dit systeem mee zou brengen voor gezinnen.
Ik ging er dan ook vanuit dat lessen geleerd zouden zijn uit de diftar-historie. Niets bleek minder waar. Wij krijgen als gemeenteraad een drietal varianten voorgelegd, van het minder frequent legen van de grijze minicontainer, het verminderen van het aantal afvalbrengpunten, tot het volledig afschaffen van de grijze minicontainer en het invoeren van ondergrondse brengvoorzieningen in de wijken. Vrij heftige plannen dus, die raadsbreed veel vragen en vraagtekens opriepen. Alleen de wijze van presenteren werd niet in twijfel getrokken – en dat snap ik dus niet. De uitgangspunten van een betere scheiding van afval zijn immers duidelijk. De urgentie is er, het is echt nodig dat meer afval gescheiden wordt en de hoeveelheid restafval fors vermindert. Dat kan, want zeker in vergelijking met omliggende gemeenten verdwijnt in Enschede nog te veel afval in de grijze container. Afval dat, met een klein beetje moeite, grotendeels gescheiden verzameld en gerecycled kan worden. Wij moeten dan ook niet weglopen voor maatregelen om de restafvalberg flink te verminderen. Uiteindelijk is dat ook van groot maatschappelijk belang. Maar organiseer dan wel eerst draagvlak onder je burgers en haal ideeën op bij mensen.
De manier van presenteren afgelopen maandag, waarbij ineens de wildste en meest vergaande ideeën werden gelanceerd, doet het tegendeel. Zo wek je weerstand op en zaai je verwarring. Dat blijkt ook wel uit de reacties. Ik voel er meer voor om het beleid gaandeweg op te bouwen. Begin met de eerste stappen, zoals het vernieuwen van afvalbrengpunt West, en het verder verbeteren van de inzameling van plastic en papier. Dan kijken we jaarlijks hoe ver we zijn en welke vervolgstappen we kunnen zetten. Dat de afvalscheiding de komende jaren verbeterd moet worden, staat vast. Maar laten we dat dan wel doen samen met de inwoners van onze stad, en niet door ze op voorhand tegen dit beleid in het harnas te jagen.
Vanavond, maandag 13 september, staat het Groenstructuur Actieplan – afgekort het GRAP – op de agenda van de Stedelijke raadscommissie. Dit plan stond op 9 april, direct na de installatie van het nieuwe College, ook al op de agenda. Ik was er toen al kritisch over, omdat het voorstel in mijn ogen geen enkele ambitie toonde en bovendien volledig voorbij ging aan de afspraken en toon van het coalitieakkoord. Gelukkig werd het stuk op het laatste moment door wethouder Hans van Agteren van de agenda gehaald, met de toezegging dat er zo snel mogelijk een nieuw voorstel zou komen. Read the rest of this entry »
Gisteren heeft wethouder Hans van Agteren een memo gestuurd aan de gemeenteraad. Daarin komt hij de toezegging na die hij in de gemeenteraadsvergadering op 28 juni jl. aan mij gedaan heeft. Read the rest of this entry »
Afgelopen week verscheen in de krant het bericht dat de gemeenteraad van Hengelo in meerderheid akkoord is met uitbreiding van het bedrijf de Zuivelhoeve van 3.000m2 naar 6.000m2 op de bestaande locatie in Twekkelo. Omdat het hier een landschappelijk beschermd gebied betreft, deels op Hengeloos en deels op Enschedees grondgebied, heeft onze fractie hierover in de raadsvergadering van 25 januari vragen gesteld (zie de Nieuwsbrief 29 januari 2010). Read the rest of this entry »
Tijdens een wijkspreekuur twee weken geleden, kwamen een aantal bewoners van de Ypelobrink met een aantal voorbeelden van overlast waar zij dagelijks mee te maken hebben. Met name twee ergernissen trokken mijn aandacht, omdat mijns inziens ook de gemeente/politie daarin een verantwoordelijkheid zou kunnen hebben. Read the rest of this entry »
Op dinsdag 6 april vond de eerste officiële vergadering plaats van de nieuwe gemeenteraad. Voor mijzelf was dat een vergadering met extra cachet, omdat ik samen met Nico Mol werd geïnstalleerd als lid van de gemeenteraad. Voor mij was het een terugkeer in de raad na korte afwezigheid, voor Nico was het zijn eerste installatie. Met een nieuwe raad en een nieuwe fractie is ook de portefeuilleverdeling binnen de fractie vernieuwd. Read the rest of this entry »
De afgelopen maanden ben ik in stadsdeel Zuid door verschillende mensen aangesproken over problemen met buren. Vaak met maar één buurman of buurvrouw, die zoveel overlast veroorzaakt dat de hele straat er last van heeft. Ook tijdens de campagneperiode heb ik gemerkt dat deze vorm van overlast in sommige buurt toeneemt. Niet alleen in de Zuidwijken, maar ook in wijken als Ribbelt, Veldkamp en Hogeland, geen traditioneel sociale aandachtswijken met veel sociale woningbouw, maar buurten waar veel goedkope koopwoningen te vinden zijn. Read the rest of this entry »
Op vrijdag 12 februari mocht ik samen met een delegatie van gemeenteraadsleden en kandidaat-gemeenteraadsleden een bezoek brengen aan welzijnsorganisatie Alifa. Natuurlijk was ik al vaker bij Alifa geweest, maar deze keer was een programma opgesteld langs vier locaties en activiteiten in de wijken. De bedoeling was om uit te leggen wat welzijnswerk nu concreet en in de praktijk inhoudt. Read the rest of this entry »